هر چه هم همه چیز سخت بگذرد

باورم را به تو از دست نمی دهم

هر چقدر هم زخم زبان بشنوم..نیش و کنایه به جان بخرم..و کم محلی ببینم

باز هم تو عزیز من خواهی بود

...

هر چه از دوست رسد نیکوست

فقط جای ما را گوشه دلت محفوظ نگه دار

همین برای من کافیست.

پی نوشت:

این روزها لباس پوشیده کاترین اشتون مرا به خنده می اندازد

دلم پر می کشد توی همین جنگ و شیعه کشی معارضین سوری بروم حرم حضرت رقیه(سلام الله علیها)

با مسافران حج وداع می کنم و به انگشت نگاری بازیکنان ایرانی در عربستان سعودی زده فکر می کنم

سپاسگذار خدایی هستم که بهار ما را بارانی تر کرده

و.. دلتنگ در باغ سبز خدا هستم برای رفتن

که حقیقتی است.

دعا کنید.